Wybiórczość pokarmowa twojego dziecka to nie twoja wina?

– To nieprawda.

Największy wpływ na pogłębianie się i utrwalanie tego zaburzenia ma najbliższe otoczenie dziecka.

Czyli właśnie ty, rodzicu.

Na zaburzenia odżywiania o charakterze unikania i ograniczania przyjmowanych pokarmów może mieć wpływ wiele czynników: stany chorobowe, deficyty sensoryczne (modulacji i przetwarzania bodźców), psychologiczne, uwarunkowania osobowościowe czy zaburzenia neurologiczne.

To jednak nie wszystko.

Czynniki rodzinne i środowiskowe, takie jak:

• obciążenie stresem,

• nieprawidłowe wzorce odżywiania,

• styl karmienia rodziców (presja, przymuszanie, nadmierna kontrola, brak elastyczności),

stanowią bardzo istotny wpływ na wystąpienie albo wzmocnienie i utrwalanie mechanizmów związanych z przyjmowaniem pożywienia.

Niemal zawsze pierwotne uwarunkowanie – zazwyczaj złożone z co najmniej dwóch przyczyn: biologiczno-sensorycznych, neurologicznych czy psychologicznych – zaczyna się utrwalać poprzez błędy popełniane przez rodziców, dziadków czy innych opiekunów (np. w żłobku, przedszkolu).

A popełnić je bardzo łatwo.

Tym bardziej że odżywianie się jest niezwykle ważne w naszej kulturze.

Czasem podłożem do zbudowania „strategii odmawiania” jest rozwojowa neofobia żywieniowa (lęk przed próbowaniem nowych pokarmów), która u ludzi występuje około 2. roku życia. To, jak zareaguje wówczas otoczenie, może mieć wpływ na to, czy nie rozwinie się zaburzenie odżywiania.

Wyobraź sobie, że chcemy leczyć chorobę, nie znając mechanizmu jej powstania.

Źle dobrane leki czy metody terapeutyczne mogą jedynie zaszkodzić.

W historii medycyny było wiele takich przypadków.

Przykładów jest mnóstwo.

To jak „leczenie” autyzmu przez wymuszanie patrzenia w oczy czy „wydłużanie” uwagi dzieci z ADHD przez zmuszanie ich do utrzymywania jej dłużej, niż są w stanie to robić.

Na obecnym poziomie wiedzy wiemy już, jak budować kontakt wzrokowy i wydłużać uwagę bez presji, która pogłębi trudności.

Tak samo jest z wybiórczością pokarmową.

Często, gdy tłumaczę rodzicom mechanizmy zaburzeń odżywiania – takich jak np. ARFID (Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder – zaburzenie polegające na unikaniu i ograniczaniu przyjmowania pokarmów) – łapią się za głowę, kiedy zdają sobie sprawę ze swoich błędów.

Na szczęście – da się je naprawić.

Ale najpierw: edukacja najbliższego otoczenia.

Łatwo wpaść w pułapki, gdy nie rozumie się mechanizmów trudności, a internet nie pomaga.

Pewnie próbowałaś/próbowałeś już różnych metod proponowanych w sieci – i nie okazały się skuteczne.

Temat jest bardziej niż obszerny. Czy chcesz, żebym coś rozwinął? Napisz w komentarzu.

Ostrzeżenie:

Niniejszy artukuł stanowi utwór, podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 116 i 117 ustawy o Prawie autorskim i prawach pokrewnych, nieuprawnione rozpowszechnianie oraz nieuprawnione utrwalanie lub zwielokrotnianie w celu rozpowszechniania cudzego utworu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, karze ograniczenia wolności lub grzywnie. W świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2013 r. (I OSK 1666/12), dopuszczalne jest udostępnienie danych osobowych użytkowników Internetu nie tylko organom państwa, ale także osobom fizycznym i prawnym.